Nú hvíld er yvir bygd og bý

Frá Wikiheimild
Far til: navigatión, leita

Av Bernhard Severin Ingemann (Fred hviler over land og by). Andrias Christian Evensen týddi.

1. Nú hvíld er yvir bygd og bý,
dagsstrevið enda fær;
blítt mánin brosir til sítt ský,
til stjørnu stjørna sær.

2. Og havið kyrt og silvurbjart
tók himin í sín favn;
tú bát at landi koma sært,
hann prísar Harrans navn.

3. Á jørð, í himnum kvirt er nú
og friður víða hvar;
tú stillist við, heimleysi tú,
ið býrt í barmi mær.

4. Um einhvør sál teg skilir ei,
o, hjarta, blíðka lund,
í kvøld tann friðareingils leið
gár yvir bygd og sund.

5. Sum tú hann er á fremmand' gátt,
í himni eigur bú,
men tó í stillu stjørnunátt
hann dvølst nú her sum tú.

6. Tín aftansong av honum kenn:
Hav frið á jørð, hvør sál!
Um gøtan skilst, er okkum enn
Guðs himin eittans mál.

Kelda[rætta]